 Pffff... het laatste stuk heeft nog even een stijgingspercentage van 12 procent. Ondanks de gure koude wind (uiteraard tegen) staan we zwetend en buiten adem op de Col du Calibier, de Tour de France-klassieker.
 |
De Oostenrijker die een half uur lang ons tempo mee fietste (6 km per uur) en vragen stelden die even afleidden van de vraag 'hoe ver nog?' heeft op ons gewacht.
|  | Zodra we het bord 2645 meter gepasseerd zijn, dirigeert hij ons naar de camper waarmee zijn gezin hem volgde. Er staat hete koffie met lekkers klaar. 'Het is mijn verjaardag vandaag', verklaart hij grijnzend. |  | Vanochtend vroeg trokken we de deur van het beheerdershuisje van camping Croque Loisirs achter ons dicht.
En nu zitten we al weer helemaal in het reisgevoel... |  | ...inclusief indrukwekkende bergen en die ongelooflijke gastvrijheid die ons overal gevolgd heeft.
|
| 
|
We zijn onderweg naar huis via La Route des grandes Alpes.
|  | | Acht collen scheiden ons van Zwitserland. |
|  | En op deze eerste dag na, hebben we super fietsomstandigheden waardoor we iedere dag flink wat kilometers kunnen maken. |  | We genieten van de mooiste uitzichten...
|  | ...en kamperen wild naast beekjes. |  | | Na alle hoge bergen die we tijdens onze hele reis mochten zien, vonden we dat we toch ook even langs de Mont Blanc moesten fietsen. |
|  | | Met haar 4807 meter imponerende natuur. |
|
|
